Büyürsün…
Merve Tez

Merve Tez

Büyürsün…

29 Eylül 2018 - 14:25

Küçücük bir serçenin yüreğine sahip olsan da BÜYÜRSÜN.

Sormazlar büyümek istiyor musun diye, öyle şeyler yüklerler ki üzerine...

Kendini yaşından da boyundan da büyük hissedersin. Hissettikçe olgunlaşır, olgunlaştıkça susarsın.

Sustukça büyürsün. Yıllar hoyratça geçer,  zaten geçsin istersin bir an evvel yaş almak istersin çünkü yaşını saklar yaşadıkların. ‘Geçsinki yıllar, bir anlık bile olsa dinleneceğim yaşa geleyim ‘ dersin.

Omuzlarındaki yüke de, kalbindeki ağrıya da boğazındaki düğüme de başka anlam yükleyemezsin. Susarsın, kızarsın, ağlarsın ama büyürsün… 

Sormazlar büyümek istiyor musun diye? Görmek istediği insan şeklini alana kadar uğraşır seninle zaman…

Kanadını kırar, güvenini yıkar, sevdiklerini senden çalar, en sevdiğin insanı karşında ‘el kılar’.

Kalabalık içinde seni yapayalnız bırakır imtihana sokar büyürsün… 

Kimse sormaz azizim büyümek istiyor musun, diye.  Küçücük yüreğine bakmazlar, gözlerindeki masumiyete aldırmazlar, yüzleşmen gereken ne varsa yüzleşirken büyürsün.  

Zaman geçer, mevsimler geçer,  kendini bir köşede sessizce yutkunurken bulduğunda anlarsın büyüdüğünü.

En zoru da budur işte, istemeye istemeye büyürsün, yaşayamadıklarına bakar iç çeker BÜYÜRSÜN. Sonra bir bakmışsın o minicik yürek dağ olmuş,

Yutkunurken susup konuşmadığın cümlelerin kılıç keskinliğinde,

Bakışların bir şahin bakışı gibi deler geçer, 

Omuzlarındaki ağırlık değildir artık.  Dünyanın yükünü kaldırabilmenin güçlü ve onurlu bir direniş sonrası kattığı güzelliktir. 

O mağrur duruşa bakar öldürmeyen acının büyüttüğü insandaki değişimi izlersin. 

Hayat seni hamur gibi yoğurduğunda adı BÜYÜMEK olduğunda kazandıkların ve kaybettiğin ne varsa takılır gözün,

Bir yanında zaman…

Bir yanında çocukluğundur hatırında kalan...

YORUMLAR

  • 0 Yorum